සත්‍ය සේවා කාලය

කම්කරු නීතියේ අනූ අටවන වගන්තිය පහත සඳහන් දේ සඳහන් කරයි: (සේවා යෝජකයා දෛනික ප්‍රමිතිය අනුගමනය කරන්නේ නම්, සේවකයෙකු දිනකට පැය (8) කට වඩා සත්‍ය වශයෙන්ම සේවයේ යෙදවිය නොයුතු අතර, සේවා යෝජකයා සතිපතා ප්‍රමිතිය අනුගමනය කරන්නේ නම්, සතියකට පැය (48) කට වඩා සේවයේ යෙදවිය නොයුකිය. මුස්ලිම්වරුන් සඳහා රමළාන් මාසය තුළ සත්‍ය සේවා කාලය අඩු කරනු ලබන අතර, එය දිනකට පැය (6) කට හෝ සතියකට පැය (36) කට නොවැඩි විය යුතුය).

කම්කරු නීතියේ අනූ නවවන වගන්තිය පහත සඳහන් දේ සඳහන් කරයි: (මෙම නීතියේ අනූ අටවන වගන්තියේ දක්වා ඇති සේවා කාලය සමහර සේවක කාණ්ඩ සඳහා හෝ සේවකයා අඛණ්ඩව සේවය නොකරන සමහර කර්මාන්ත සහ රැකියා සඳහා දිනකට පැය නවයක් දක්වා වැඩි කළ හැකිය. සමහර සේවක කාණ්ඩ සඳහා හෝ සමහර අනතුරුදායක හෝ හානිකර කර්මාන්ත සහ රැකියා සඳහා එය දිනකට පැය හතක් දක්වා අඩු කළ හැකිය. සඳහන් කර ඇති සේවක කාණ්ඩ, කර්මාන්ත සහ රැකියා අමාත්‍යවරයාගේ තීරණයකින් තීරණය කරනු ලැබේ).

කම්කරු නීතියේ සියවන වගන්තිය: (සේවා යෝජකයාට, අමාත්‍යාංශයේ අනුමැතිය ඇතිව, වැඩ මුර ක්‍රමයට අනුව වැඩ කිරීම අවශ්‍ය වන ආයතනවල, දිනකට පැය අටකට සහ සතියකට පැය හතළිහකට වඩා සේවා කාලය වැඩි කළ හැකිය, සති තුනක් හෝ ඊට අඩු කාලයක් සඳහා ගණනය කළ විට සාමාන්‍ය සේවා කාලය දිනකට පැය අටක් හෝ සතියකට පැය හතළිස් අටක් නොඉක්මවිය යුතුය යන කොන්දේසිය මත).

කම්කරු නීතියේ එකසිය හත්වන වගන්තිය පහත සඳහන් දේ සඳහන් කරයි:

අතිකාල සේවා කාලය සඳහා සේවා යෝජකයා විසින් සේවකයාට ඔහුගේ මූලික වැටුපෙන් 50% ක් එකතු කරන ලද පැයක වැටුපට සමාන අමතර වැටුපක් ගෙවිය යුතුය. සේවා යෝජකයාට, සේවකයාගේ අනුමැතිය ඇතිව, අතිකාල සේවා කාලය සඳහා සේවකයාට ගෙවිය යුතු වැටුප වෙනුවට වන්දි වශයෙන් ගෙවන ලද නිවාඩු දින ගණනය කළ හැකිය. අදාළ විධිවිධාන රෙගුලාසි මගින් පැහැදිලි කරනු ලැබේ.

ආයතනයේ සේවා නියුක්තිය සතිපතා සේවා කාල ප්‍රමිතිය මත පදනම් වන්නේ නම්, ඒ සඳහා නියම කර ඇති ප්‍රමිතිය ඉක්මවන පැය ගණන අතිකාල සේවා කාලය ලෙස සලකනු ලැබේ.

නිවාඩු දින සහ රජයේ නිවාඩු දිනවල සිදු කරනු ලබන සියලුම සේවා කාලය අතිකාල සේවා කාලය ලෙස සලකනු ලැබේ.